برندزلینک

مرجع لینک

برندهای برتر

افزایش رتبه

افزایش محبوبیت

افزایش ترافیک

آشنایی با سيکاداسه

آشنایی با سيکاداسه

خانواده سيکاداسه
سيکاداسه يک گياه قديمي و مربوط به دوره*هاي بسيار کهن زمين شناسي است که در حال حاضر فقط يک جنس سيکاس از آن وجود دارد. سيکاس حد واسط بين باز دانگان و نهان دانگان بوده و از گياهان زينتي آپارتماني محسوب مي*شود. اين گياه با برگ*هاي بسيار بزرگ و سبز منظره*اي زيبا در داخل منزل يا گلخانه*ها بوجود مي*آورد. سيکاس بومي جنگل*هاي نسبتاً گرم و مرطوب است و به همين دليل وقتي از شرايط طبيعي خود جدا مي*شود و به محيط جديد برده مي*شود تغييراتي در سيستم رشد و نمو آن بوجود مي*آيد. براي پرورش بهتر سيکاس محيطي با رطوبت نسبي بالاي 80 % نياز است كه اين امر با مرطوب کردن محيط بوسيله اسپري* آب و سيستم بخار ساز ميسر مي*شود.

وجود يك خاک مناسب در پرورش سيکاس اهميت زيادي دارد. سيکاس در يک خاک مرغوب، غني و عميق به خوبي رشد و نمو مي*کند. بهتر است بجاي گلدان سيکاس را در داخل زمين گلخانه با عمق خاك مناسب و PH پايين کشت كنيد. تکثير سيکاس بوسيله بذر و تقسيم بوته انجام مي*گيرد. قابل ذكر است كه هر دو روش تكثير مشكل است.


تکثير سيکاس بوسيله بذر
بذر سيکاس داراي پوسته بسيار ضخيمي است كه براي سبز شدن بايد ابتدا آن را نرم کرد. اين امر به کمک اسيد سولفوريک انجام مي*گيرد. علاوه بر اين سيکاس مقداري نياز سرمايي دارد که بايد براي گياه فراهم شود.

در روش رويشي تکثير سيکاس، از پا جوش*هاي گياه (که همواره به فراواني يافت نمي*شوند) استفاده مي*شود. پا جوش*ها در کنار گياهان مسن و در شرايط خاک مرغوب و مناسب بوجود مي*آيند. هر پايه مسن و بالغ سيکاس بين 3 تا 7 پا جوش توليد مي*کند. همواره كار ازدياد سيكاس مورد توجه محققين بوده است. كار كشت بافت Tissue culture و تهيه محيط*هاي غذايي براي تكثير اين گياه بطور تخصصي انجام مي*گيرد.

سيکاس يک گياه دو پايه است. يعني پايه*هاي نر و پايه*هاي ماده کاملاً از هم جدا هستند. وقتي گياه به مرحله گل دهي نزديک مي*شود، بخش مياني گياه، برگ*هاي پيچيده و ظريف سبز رنگي را بوجود مي*آورد که در حقيقت حامل تخمدان و بخش مادگي گل است. گل*هاي نر در سيکاس شکل مخروطي دارند و شبيه مخروط بازدانگان هستند. تعداد دانه*هاي گرده در اين گياه نسبتاً زياد است ولي امکان نگهداري دانه*هاي گرده تا حدي محدود است.

عدم توليد بذر در سيکاس به وضعيت ساختماني گياه بر مي*گردد. اشاره شد که گياه دو پايه است ولي تعداد گل ماده در طبيعت، بيشتر است. گل*هاي نر داراي دانه*هاي گرده بسيار سنگين هستند و چون قابليت جا به جايي بوسيله انتقال* دهنده*ها را ندارند، در نتيجه گرده افشاني بايد بصورت مصنوعي صورت گيرد که اين امر هزينه بر و وقت گير است.


مهم*ترين دلايل زردي برگ سيکاس

- كمبود آهن در اثر عدم جذب در خاك*هاي اسيدي؛
- تجمع بيش ا ز حد آب در خاك بدليل عدم زهکشي مناسب.


تيره سيپراسه

گياه سيپروس يا پنجه کلاغي يا نخل مرداب داراي شکل*هاي وحشي مي*باشد. سيپروس مزاحم در مزارع و باغات را بعنوان يک علف هرز مي*شناسند.

سيپروس يا نخل مرداب گياهي است که ريشه*هاي آن به مدت طولاني در آب باقي مي*ماند، لذا در محيط*هاي فاقد خاک و باتلاقي قابليت کشت دارد و شايد به همين دليل در فارسي نام آن را نخل مرداب گذاشته*اند.

هر کدام از چترهاي گياه را که به اندازه کافي بزرگ و رسيده باشند چنانچه بصورت معکوس در ليوان آب قرار دهيم، از محل جوانه*ها ريشه و ساقه بوجود مي*آيد. علاوه بر استفاده از قلمه*هاي معكوس، اين گياه بوسيله تقسيم بوته و پا جوش نيز تکثير مي*شود.


تيره اريكاسه Ericacea
گونه اريكاسه يا آزاليا در رنگ*هاي مختلف و اندازه*هاي گوناگون و فرم*هاي پُر پَر و كم پَر يافت مي*شود. اگر آزاليا به عنوان گياه گلدار به گلدان منتقل شود بايد تمام شرايط پرورشي براي گياه آماده باشد:

الف) خاك متوسط و غني از مواد غذايي، هم*چنين افزودن پيت ماس يا خزه*هاي مرطوب به حفظ رطوبت كمك مي*كند؛
ب) حفظ درجه حرارت ثابت براي گياه؛
ج) ايجاد رطوبت نسبي 65-60 درصد براي گياه.


از آنجا كه گياه به استراحت تابستانه احتياج دارد، اوايل بهار گياه را به زير سايه درختان انتقال دهيد تا رشد رويشي داشته و سپس در اوايل تابستان سر برداري از گياه را انجام دهيد و بخش*هاي هَرَس شده را به عنوان قلمه استفاده كنيد (قلمه*هاي نيمه خشبي آزاليا در فصل تابستان براي ريشه زايي بسيار مناسب هستند). بعد از سر برداري گياه به تغذيه کامل نياز دارد که آن را با يک کود کامل مورد تغذيه قرار مي*دهيم، تا همه عناصر ماکرو المنت و ميکرو المنت را با هم دريافت کنند. در اوايل پاييز با پايين آمدن درجه حرارت گياه را مدتي در شرايط آب و هواي آزاد نگه مي*داريم. در اين حالت گياهان براي مدتي نيازمند درجه حرارت پايين (در حدود 10 تا 15 درجه سانتي*گراد) هستند. لذا چنانچه اين دوره را طي نکنند و همواره در يک درجه حرارت يکنواخت به سر برند گل دهي آن*ها با تأخير انجام مي*شود. پس از طي اين دوره آن*ها را به جايي با درجه حرارت ثابت و نور غيرمستقيم منتقل مي*كنيم، تا در زمستان آينده مجدداً به گل روند.

در بين ارقام آزاليا، آزالياي پُر پَر دوره گل دهي کوتاهتري دارد ولي آزالياي کم پر مي*تواند در يک دوره طولاني 3 تا 5 ماهه گلدار باشد.

آزاليا در مکان*هايي که آبياري يا تغذيه به کمک محلول*هاي غذايي کاهنده PH محيط انجام مي*گيرد، انجام مي*شود. اگر گياه همواره با محلول غذايي خاصي پرورش مي*شود بهتر است در بين دفعات تغذيه از محلولي که PH محيط را پايين مي*آورد، استفاده کنيد.

آزالياهايي که با آب*هاي سخت و سنگين آبياري مي*شوند، کيفيت گل*هايشان مطلوب نيست، بنابراين کيفيت آبياري بر روي عملکرد و کيفيت محصول نقش مهم و تعيين کننده*اي دارد.

زرد شدن برگ*هاي آزاليا چنانچه با ريزش همراه نباشد به علت فقر آهن يا روي است. خاک*هايي که PHبالايي دارند و جذب آهن در آن*ها براحتي صورت نمي*گيرد باعث زرد شدن برگ گياهان مي*شوند. اما اگر اين زردي همراه با ريزش برگ باشد معمولاً بايد به شرايط رطوبتي محيط توجه کرد.

اگر جوانه*هاي رويشي قبل از رويش گل حذف نشود و رشد رويشي ادامه پيدا كند گل*ها قادر به شکوفايي کامل نيستند و اصطلاحاً Blooming براي گل اتفاق نمي*افتد.

منبع : برندزلینک

www.brandslink.ir

ارسال شده در تاریخ : 23 اسفند 1392 ساعت 1:29

بازگشت به صفحه اصلی مقالات

نظرات کاربران

هیچ نظری ثبت نشده

ارسال نظر

برای ثبت نظر ابتدا با حساب کاربری خود وارد سایت شوید

ارسال کننده
نام ونام خانوادگی : : rezasharif
نام کاربری : rsh576
تاریخ عضویت : 21 اسفند 1392
تعداد مقالات ارسالی : 140
تعداد لینک ها : 0