برندزلینک

مرجع لینک

برندهای برتر

افزایش رتبه

افزایش محبوبیت

افزایش ترافیک

احیای هنر «تاپستری» با پشتوانه غنی فرهنگ ایرانی

احیای هنر «تاپستری» با پشتوانه غنی فرهنگ ایرانی

تاپستری»، به منسوجاتی گفته می شود که ابعاد تجسمی دارد و آنها را به دیوار می آویزند یا به صورت احجام پیکره مانند در فضا یا روی زمین قرار می دهند و کاربردشان مثل تابلوی نقاشی یا مجسمه است و در تهیه آنها از تکنیک های مختلف نساجی و بافندگی استفاده می کنند.

به بهانه نمایش آثار تاپستری زهرا رسول زاده نمین در گالری زرنا، این هنر دیرینه و ترکیبی را مورد بررسی قرار می دهیم تا به اهمیت آثار وی و ارزش های تاپستری بیشتر پی ببریم.

تاپستری (tapestry) به پارچه هایی می گویند که مبنای آن به شیوه گلیم بافت تهیه شده باشد. شیوه ساده موسوم به گلیم بافت در نساجی به معنای آن است که پود به طور کامل روی تار را بپوشاند و نقوش گوناگونی ایجاد کند.

این هنر، حدود ۵۷ سال پیش، پس از سه قرن در ایران دوباره احیا شد و به نام «گلیم های تصویری» در کارگاه های میراث فرهنگی در دستور کار قرار گرفت.

نساجی از قدیمی ترین تولیدات و مشاغل جوامع بشری به حساب می آید؛ از نخستین پارچه های زمخت و ساده ای که انسان توانست بر قامت کشیده تا از مزاحمت حشرات و گزند سرما نجات یابد تا پارچه های غیرکاربردی که صرفا برای زیبایی و تزئین تولید می کرد، قرن ها گذشته است. از آنجا که هدف از تولید پارچه، الزاما فراهم کردن چیزی که پوشش مناسبی برای اندام بدون پشم آدمی نبود و نیازهای عالی تر و ظریف تری را نیز شامل می شد، پارچه هایی برای زیبایی محیط زندگی نیز به مرور تولید شد؛ نوعی از تولید که هدف هنری آن از هدف مصرفی این، اهمیت بیشتری داشت.

پارچه های گلیم بافت در ترکیب و امتزاج با تکنیک های دیگر نساجی و بافندگی مثل: قالیبافی، جاجیم بافی، ورنی بافی، پارچه بافی، میل بافی، مکرمه بافی، باتیک، چاپ سیلک، نمدمالی، سوزن دوزی، چهل تیکه، قلمکار و... جلوه های غیرمنتظره ای از انواع «تکسچر» یا بافت (Texture) و رنگ را مقابل چشم قرار می دهند و زمانی که این قابلیت فیزیکی با سلیقه فردی و زیبایی شناسی هنرمند ترکیب می شود، می توان انتظار داشت که چه میزان گسترده ای از تنوع بصری و زیبایی شناسی را با هنر تاپستری می توان ارائه کرد. در این نمایشگاه، زهرا رسول زاده نمین با استفاده بسیار بموقع و حساسیت تصویری فوق مدرنش، آنچنان از بافت ساده پس زمینه آثار، برآمدگی ها، گره ها و ریزش نخ ها و الیاف برآمده از سطح زیرین اثر بهره برداری می کند که گاه مرز ظریفی میان سطح، برجستگی های حجم گونه، فرم های متحرک سه بعدی و رنگ و بافت را در معرض دید قرار می دهد. تاپستری از زمان های دور به ما رسیده و نمونه هایی از آن که متعلق به کشورهای مختلف جهان است از گذشته باقی مانده است. ازجمله:

دالوند: هنر تاپستری حدود ۵۷ سال پیش، پس از سه قرن در ایران دوباره احیا شد و به نام «گلیم های تصویری» در کارگاه های میراث فرهنگی در دستور کار قرار گرفت

۱ ـ آثار به دست آمده از منطقه پازیریک ایران

۲ ـ قطعه ای مربوط به قرن اول میلادی با نقش صلیب در کشور پرو

۳ ـ آثار به جا مانده از قبطی ها از قرن دوم تا نهم میلادی در مصر

۴ ـ آثار به جا مانده از پارچه های ابریشمین در «کواسو» چین

۵ ـ آثار اروپایی مربوط به قرن یازدهم میلادی و سوزن دوزی های «بایو» در فرانسه و «سن سرئون» در کولونی.

تاپستری قرن ها با ابعاد بسیار وسیع و با گره گلیم بافته می شده و پوشش گرمی برای دیوارهای کلیساها و کاخ ها بوده است. در نمایشگاه فعلی نگارخانه زرنا، زهرا رسول زاده نمین با استفاده از پوست درختان و تنه پوسیده آنها نگاهی جدید و خلاقانه به هنر تاپستری انداخته است. او برای تزئین کارهایش حتی از زنگوله های کهنه و زنگ زده نیز استفاده کرده که صدای آنها انسان را به یاد صحرا و حرکت در طبیعت می اندازد. در این میان مجسمه هایی از پاروها و قاشق های چوبی نیز به چشم می خورد. برای این هنرمند، آخرین اثر هر نمایشگاهی، راه تازه کار هنری است و این راه انتها ندارد.

زهرا رسول زاده نمین، روز به روز متفاوت تر از گذشته کار می کند: ذهن و چشم او مدام در حال جستجو و تحقیق و یافتن تازه هاست. با دست کار کردن، بافتن و دوختن، بخش مهم زندگی است. وقتی دست ها حرکت می کنند، زندگی و عشق و امید می آورند.

تمام اطرافیان او می دانند چیزهای به درد نخور آنان روزی به یک تاپستری تبدیل می شود مثلا از نخ کوبلن های قدیمی که قرار بود راهی سطل زباله شود ۲۲ اثر تاپستری با عنوان «آفتابگردان» ساخته شد یا میوه های درخت کاج که روی زمین افتاده و کسی به آنها اعتنایی ندارد، تبدیل به تابلویی سه متری می شود و در فرهنگسرای نیاوران به نمایش درمی آید یا مکان جدید کارگاه و نگارخانه و همسایگی با کارگاه نجاری این امکان را فراهم ساخت تا نمایشگاه اخیر شکل بگیرد. به این معنا که گونی چوب های اضافه مغازه نجاری پر از ایده بود. بنابراین چوب ها پس از انتخاب، شسته و انبار شد تا سه سال کار و جستجو تدارکات یک نمایشگاه را در پی داشته باشد که هم اینک در گالری زرنا در مقابل چشم همگان است؛ تاپستری چنین هنری است، یعنی از هر چیزی می توان هنر ساخت.

سیر دستیابی زهرا رسول زاده نمین به انواع ماتریال در آفرینش دست ساخته هایش جالب توجه است، زیرا مواد مورد استفاده در کارهایش به مرور زمان و کسب تجربه بیشتر تغییر می یابد و او هم ذهن خود و هم تاپستری را وسعت می بخشد. مثل:

ـ پشم رنگ شده با ضخامت های مختلف، ابریشم، نخ، گونی، طناب، کنف یا پشم و نخ خام که رنگرزی و به شکل های مختلف پیچیده شده اند.

ـ چراغ های ریز رنگی بر حسب رنگ جدا می شدند. شلنگ های نوری که در شهر لابه لای درخت ها به کار رفته بود.

ـ مهره های سفالی، چوبی، قرقره های چوبی قدیمی، پارکت، پارو های چوبی آب خورده، زنگو له های زنگ زده و....

این هنر گرم، دلپذیر و بشدت خانگی در بسیاری موارد در مقایسه با مجسمه سازی، هنری زنانه محسوب می شود. تاپستری در غنای فضاهای داخلی و زیبایی خیره کننده ای که هم روح و جان بومی دارد و هم بشدت بین المللی است از جمله فعالیت های خلاقی است که باید بیش از اینها به آن پرداخته شود.

منبع : برندزلینک

www.brandslink.ir

ارسال شده در تاریخ : 15 اسفند 1392 ساعت 14:55

بازگشت به صفحه اصلی مقالات

نظرات کاربران

هیچ نظری ثبت نشده

ارسال نظر

برای ثبت نظر ابتدا با حساب کاربری خود وارد سایت شوید

ارسال کننده
نام ونام خانوادگی : : rezasharif
نام کاربری : gharibe12
تاریخ عضویت : 1 اسفند 1392
تعداد مقالات ارسالی : 577
تعداد لینک ها : 0