برندزلینک

مرجع لینک

برندهای برتر

افزایش رتبه

افزایش محبوبیت

افزایش ترافیک

نحوه محاسبه حسابداری استهلاک دارائي ها (قسمت دوم)

نحوه محاسبه حسابداری استهلاک دارائي ها (قسمت دوم)

در حقیقت این روش ارتباط نزديكي با زمان دارد.
بنابراین هزینه استهلاک هر دوره با توجه به مثال و با استفاده از روش خط مستقیم می شود:

d = (c - s) / n

200000۰= 5 / ( 500000 - 10500000)

روش خط مستقیم روشی بسیار ساده است. در مواقعی که میزان استفاده از دارایی و کارکرد آن در هر دوره برابر با دوره دیگر می باشد. و همچنین مواقعی که هزینه های تعمیر و نگهداری هر دوره مساوی دوره های مالی دیگر برآورد شود.

خوب می بینید که همچنین چیزی می شود گفت که غیر ممکن است. از این روش معمولا برای استهلاک داراییهای نامشهود استفاده می شود.

اکثر مساله های حسابداری امتحانات ما و یا کتابمان با این روش حل می شوند.

اما فقط این نیست، روش خط مستقیم اصلا کارکرد دارایی را در نظر نمی گیرد. همانطور که می دانید با گذشت زمان و مستهلک شدن داراییها ارزش دفتری آنها کاهش می یابد ولی چون در روش خط مستقیم هزینه استهلاک در تمام دوره ها برابر است بنابراین این موضوع که ارزش دارایی باید کاهش یابد را نیز نادیده می گیرد. این حالت محاسبات مربوط به بازده سرمایه مختل می کند.

به عنوان مثال وقتی بخواهیم RROA(rate of return on assets) یا نرخ بازده دارایی را با تقسیم کردن سود خالص بر داراییها بدست آورند، رقمی بزرگتر و غیر واقعی از آنچه وجود دارد را نشان می دهد.

محاسبه بر حسب محصول یا روشهای مبتنی بر تغییر هزینه هر دوره:

روش دوم _ روش ساعات کارکرد

در این روش هزینه استهلاک هر دوره بر حسب میزان کارکرد واقعی مال تعیین می گردد. به عنوان مثال اگر ماشینی در دوره جاری دو برابر دوره قبل کار کند، استهلاک آن در دوره جاری دو برابر محسوب می شود.

در این روش کارکرد مال یا دارایی تا زمان اسقاط ان بر حسب تعداد کل ساعات کار، برآورد و انگاه نرخ استهلا ک برای هر ساعت کار محاسبه میشود.

با توجه به مثال بالا:

نرخ استهلاک برای هر ساعت کار برابر است با:

R = (c - s) / n u

500 = 20000 / ( 500000 - 10500000)

ان روش را به دلیل رعایت اصل تطابق هزینه با درآمد ( اصول حسابداری را از اینجا بخوانید) روش منظم می دانند. و لی اگر مثلا محصولی تولید نشود این رعایت اصل تطابق مختل خواهد شد.

ولی در این روش بر خلاف روش خط مستقیم مبلغ استهلاک بر حسب میزان استفاده از مال تغییر می یابد.

این روش زمانی که میزان استفاده یا کارکرد دارایی در یک دوره با دوره دیگر تفاوت زیادی دارد بسیار مفید می باشد.

ولی این روش برای بسیاری از اقلام دارایی مانند ساختمان ، مبل ، اثاثه و ماشین تحریر غیر عملی است. چون در این داراییها ساعات کارکرد مد نظر قرار نمی گیرد.

ولی برای بعضی دیگر از اقلام داراییها مانند وسایل و ماشین آلات مفید است.

روش سوم _ روش میزان تولید

از این روش زمانی استفاده می شود که کارکرد یا فایده دارایی در طول مدت کار آن بر حسب مقدار محصول قابل تولید برآورد گردد.

در این روش استهلاک به مقدار محصولی که تولید می شود بستگی دارد.

در این روش مبلغی که بابت استهلاک به هر واحد محصول تعلق می گیرد، ثابت باقی می ماند در صورتی که در روش خط مستقیم، با تغییر میزان تولید، آنچه بابت استهلاک به هر محصول سر شکن می شود متغیر است.

با توجه به مثال بالا:

نرخ استهلاک برای هر واحد محصول تولید شده برابر است با:

R = (c - s) / n u

1000 = 10000 / (500000 - 10500000 )

1000 مبین نرخی است که باید بابت استهلاک، به هر واحد محصول تولید شده سرشکن شود.

بنابراین در هر دوره، این نرخ را در مقدار تولید ضرب می کنند تا مبلغ استهلاک آن دوره معین شود.

حال اگر فرض کنیم در سال اول 3000 واحد تولید شده باشد. مبلغ استهلاک ماشین آلات بصورت زیر محاسبه می شود:

D 1 = r × میزان تولید سالانه = 3000000 = 1500 ×1000

استفاده از این روش منوط به زمانی است که بتوان میزان تولید واقعی را اندازه گیری و معین کرد.

تفاوت دو روش ساعات کارکرد و میزان تولید به کارایی عملیات واحد صنعتی در یک دوره در مقایسه با دوره دیگر مربوط می شود.

بدلیل اینکه کار ماشین را وقتی مفید می دانند که محصولی از ان تولید شود ، پس در مواردی که موسسه بخواهد از بین دو روش ساعات کارکرد و روش میزان تولید یکی را برگزیند، مسلما روش میزان تولید را ترجیح خواهد داد.

اما در روش میزان تولید، همانند روش ساعت کارکرد، هزینه استهلاک هر دوره متغیر ولی مبلغی که بابت استهلاک به هر واحد محصول سرشکن می شود ثابت است.

روشهاي شتابدار استهلاک يا روشهاي هزينه کاه(Decreasing charge method)



در اين روشها، بهاي تمام شه طوري بر دوره هاي استفاده از مال تخصيص مي يابد که هزينه هاي استلاک سالهاي اول بيشتر از سالهاي بعد باشد، يعني با گذشت هر سال هزينه استهلاک کاهش مي يابد.



در اين روشها فرض بر اين است که داراييها در سالهاي اول عمرشان کارايي بيشتري داشته و همچنين با گذشت زمان هزينه تعمير و نگهداراي آنها افزايش مي يابد، در نتيجه هزينه استهلاک بيشتري نيز دارند.



روش مجموع سنوات:



در اين روش پس از کسر کردن ارزش اسقاط از بهاي تمام شده، حاصل را در کسري که صورت و مخرج آن بصورت زير بدست مي آيد، ضرب مي کنيم:



صورت کسر را باقيمانده عمر مفيد تشکيل مي دهد. بعنوان مثال اگر طول عمر دارايي 10 سال باشد در سال اول صورت کسر عدد 10 خواهد بود.



مخرج کسر از مجموع سنوات عمر دارايي بدست مي آيد.



55 =10+9+8+7+6+5+4+3+2+1



صورت و مخرج کسر :



سال اول = 10/55

سال دوم = 55 / 9

همينطور الي آخر



روش مانده نزولي ( Declining-Balance Method)



در اين روش نرخي ثابت را در طول عمر مال در ارزش دفتري آن (بهاي تمام شده منهاي استهلاک انباشته ) ضرب مي کنند تا هزينه استهلاک دوره بدست آيد.

محاسبات هزينه استهلاک به روش نزولي با استفاده از فرمولها:



· محاسبه استهلاک سالانه



Dn = C r (1 – r)n-1



بعنوان مثال براي محاسبه استلاک سال سوم مثال قبل بترتيب زير عمل مل کنيم:



128000 = 2 (0.2 - 1) × 20% × 1000000



· محاسبه پياپي استهلاک انباشته چند سال:



A n = C – C (1 – r)n

488000 = 3 (20% - 1) 100000 – 1000000



· محاسبه ارزش دفتري يک دارايي در پايان هر دوره مالي



Bn = C (1 – r )n



512000 = 3 (20% - 1) 1000000

منبع: برندزلینک-مرجع لینک برندهای برتر
brandslink.ir

ارسال شده در تاریخ : 22 فروردین 1393 ساعت 23:42

بازگشت به صفحه اصلی مقالات

نظرات کاربران

هیچ نظری ثبت نشده

ارسال نظر

برای ثبت نظر ابتدا با حساب کاربری خود وارد سایت شوید

ارسال کننده
نام ونام خانوادگی : : حسن حسین زاده
نام کاربری : ali_123
تاریخ عضویت : 2 فروردین 1393
تعداد مقالات ارسالی : 1000
تعداد لینک ها : 0